Copyright 2017 - Εκπαιδευτικό Περισκόπιο

Ιστορία

Η Παιδεία στην υπόδουλη Ελλάδα

Το 1453 με την πτώση της Κωνσταντινούπολης, που σήμανε την κατάλυση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, ο Ελληνισμός μπήκε σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο σ' όλους τους τομείς και ειδκά στην εκπαίδευση.

Αμέσως μετά την άλωση άρχισε το ενδιαφέρον των σκλάβων Ελλήνων για τα γράμματα. Οι προσπάθειες ήταν πολλές, αλλά χωρίς συντονισμό και σκοπό είχαν να μπορέσουν να δώσουν τις πιο αναγκαίες γνώσεις. Στη δύσκολη αυτή περίοδο δημιουργήθηκε και η ιδέα του κρυφού σχολειού. Η παράδοση αναφέρει ότι τα Ελληνόπουλα, τα πρώτα χρόνια της Τουρκοκρατίας, πήγαιναν κρυφά τη νύχτα στο "Κρυφό Σχολειό" και εκεί κάποιος καλόγερος ή παπάς τους μάθαινε τα πρώτα και λίγα γράμματα. Από τότε έχουμε και το δημοτικό ποίημα:

"Φεγγαράκι μου λαμπρό,

Φέγγε μου να περπατώ

Να πηγαίνω στο σχολειό

Να μαθαίνω γράμματα

Γράμματα σπουδάματα

του Θεού τα πράγματα"


Υπήρχαν τρεις βαθμίδες εκπαίδευσης κατά την περίοδο αυτή. Η πρώτη βαθμίδα έδινε τη στοιχειώδη μόρφωση και το σχολείο ονομαζόταν "σχολείο των κοινών και ιερών γραμμάτων". Η δεύτερη βαθμίδα ονομαζόταν "ελληνικό σχολείο" με κέντρο τη γραμματική σύνταξη και κείμενα της αρχαίας ελληνικής γλώσσας. Η ανώτερη βαθμίδα είχε κέντρο σπουδών την φιλοσοφία και τις επιστήμες.

Η Εκκλησία διατήρησε την ελληνική συνείδηση ζωντανή. Στα σχολεία που διατηρούνταν από την Εκκλησία, αναπτύχθηκε ο αγώνας και το πνεύμα που οδήγησε στην ανεξαρτησία της Ελλάδας.

Υπήρχε και μία άλλη δύναμη που βοήθησε στην ανάπτυξη της εκπαίδευσης ο απόδημος Ελληνισμός της Δύσης. Ο απόδημος Ελληνισμός με τον υλικό πλούτο που έγινε μια τεράστια δύναμη που έφερε τις νέες ιδέες και τα νέα συστήματα στην εκπαίδευση. Βοήθησε για την ανάπτυξη σχολείων, βοήθησε νέους που διψούσαν να κάνουν ανώτερες σπουδές στο εξωτερικό.

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Greek Bulgarian Danish Dutch English Filipino Finnish French German Italian Norwegian Portuguese Romanian Russian Serbian Spanish Swedish
f t g m

Τα τελευταία νέα